Risk seviyesi ve sızma testleri

O: Sen hacker misin?
Ben: (bilmiş bir gülümsemeyle) Evet
O: (Heyecanla) Hadi birilerinin Facebook’unu patlatalım o zaman
Ben: (sinirli bir şekilde) ben saldırmıyorum
O: (biraz şüpheci) nasıl yani?
Ben: (Sıkılmış) hackerların ne yaptığını bilmem kurumları güvenli hale getirmemi sağlıyor
O: (hayal kırıklığına uğramış) Hacker değil misin yani?
Ben: (konuyu değiştirme çabasıyla) Tamagotchi’leri hatırlar mısın?

Buna benzer bir konuşmayı onlarca kişiyle belki yüzlerce kez yaptım. Bilgi güvenliği ile hacking konusunun nasıl bir araya geldiğini, aradaki köprünün ne olduğunu, benim ve meslektaşlarımın neden “hacker” olmadığımızı anlamakta zorlanıyorlar.

Siber suçluların düşünce yapısını anlama çabaları, saldırganlar tarafından kullanılan araç ve yöntemlere hakim olmaktaki amacımız siber saldırılardan doğacak riskleri doğru tespit edip gerekli önlemlerin alınmasını sağlamaktır.

İş hayatımızın ve ulusal güvenliğimizin çok önemli bir parçasını oluşturan bilişim sistemlerinin güvenli olması gerekiyor.  Kurumlarımızın asıl işinin bilişim sistemlerinin güvenliği olmadığını düşünürsek bilgi güvenliği konusunda aslında bir risk yönetimi işidir. 
Siber saldırılara karşı bizi koruyacak binlerce farklı çözüm ve yöntem vardır bunların hepsini alacak bütçeye sahip olmadığımızı düşünürsek bilgi güvenliği konusundaki amacımız siber saldırılardan doğacak riskleri kabul edilebilir seviyeye indirmek olacaktır.

Bilişim sistemlerinin suçluların iştahlarını kabartmalarına neden olan başlıca faktörlerden birisi internet üzerinden işlenen suçların, gerçek dünyada işlenen suçlara göre risk/kazanç oranını daha cazip olmasıdır. Gerçek dünyada bir market soymak isteyecek bir saldırgan yaralanma, ölüm veya yakalanma gibi riskleri göze almak zorundadır. İnternet üzerinden ise, aynı bakkalın sahibinin kredi kartı numarasını almaya çalışmak ise fiziksel risk oluşturmamaktadır. 
Riskin kazançtan büyük olduğu fiziksel dünyada suç işlemek yerine benzer maddi kazançlar sağlayacak suçu, kazancın alınan riskten büyük olduğu, internet ortamında işlemek çok daha caziptir.

Suçluların iştahını kabartan bilişim sistemlerimizi korumak ise zordur. Bütün sistemlerin hacklenebilir olması sadece bütçe kısıtlarında kaynaklı bir durum değildir. 

Tipik Hollywood hackerını ele alırsak karşımıza çıkacak görüntü aşağı yukarı şöyledir:


Resim 1: Hollywood hackerini Powerpoint'ta çizdim :)


Karanlık bir oda, siyah fon üzerine yeşil yazıların aktığı 3-4 monitör, gece gündüz demeden klavyede bir şeyler yazan saldırgan. Siber suçlularla ilgili bu karikatür bir bakıma güvenliği sağlamamakta karşılaştığımız temel bir soruna atıfta bulunmaktadır. Sistem yöneticileri gün içerisinde onlarca kullanıcının farklı sorunlarıyla ilgilenmektedir. 
Bilgi güvenliği konusunda uzmanlaşmış ve buna odaklı çalışsak bile güvenlik duvarından antivirüse kadar geniş bir yelpazede ürünlerin günlük olarak işletilmesi ve yönetilmesi görevini üstlenmekteyiz. Buna karşılık saldırgan sadece sizinle ilgilenmektedir. Savunma tarafı onlarca belki de yüzlerce problem ve bileşenden oluşan bir bulutun içerisinde her gün mücadele ederken saldırganın bu buluta sızmasını sağlayacak tek bir yol bulması yeterlidir. 

Resim 2: Savunma bulutu ve Hacker

Matematiksel olarak, savunmanın her seferinde kazanarak en düşük oranda %100 başarı sağlaması gerekirken saldırgan tek bir sefer, biraz önce tanımladığımız buluta sızmasını sağlayacak bir zafiyet bulması yeterlidir.

Savunmayı zora sokan bir diğer etken de zamandır. Yapacağımız bir çalışma sonucunda ağ ve sistemlerinizin bugün bilinen bütün zafiyetlerden arındırılması, bugünün istismar kodlarına karşı güvende olmasını sağlamak mümkündür. Bu güvenli noktadan saniyeler sonra bulunacak bir zafiyet bile ağ ve sistemleri bu çalışma öncesindeki güvensiz durumlarına geri getirecektir. Zaman geçtikte sistemler üzerinde tespit edilen zafiyetlerin sayısı artmaktadır. 
Her fırsatta düzenli olarak yapılmasını tavsiye ettiğimiz güncellemeler güvenlik seviyemizi belli bir noktada tutmamızı sağlayacaktır. Bazı durumlarda bu güvenlik güncellemelerinin (yamaların) çıkması sistemleri tehlikeye atmaktadır. Yazılım üreticilerinin güncellemelerle birlikte yayınladıkları dokümanlarda hangi zafiyetleri giderdikleri açıkça bellidir. Saldırganların bir kısmı bu güncellemelerin yayınlanmasını bekler ve güncelleme dokümanlarında anlatılan zafiyeti hedef alan saldırıları geliştirirler. Bu sayede güncellemenin yayınlandığı gün ile sistemlerin güncellendiği tarih arasındaki süre boyunca sistemlere karşı kullanabilecekleri ve geçerli bir saldırıya sahip olurlar.


Resim 3: Güncelleme ve risk seviyesi ilişkisi

Yukarıdaki grafikte zamanla değişen risk seviyemizi görebiliriz. Güncelleme yapılana kadar artan risk seviyemiz saldırgan açısından bakıldığında saldırgana fazladan avantaj sağlayan bir ortam oluşmasına neden olmaktadır.

Güncellemelerin yapılması savunma için firewall kurallarının denetlenmesi, IPS/IDS imzalarının güncellenmesi ve lisanssız yazılım kullanılmaması gibi temel bir hijyen kuralıdır. Günümüzün siber tehditleriyle başa çıkabilmek için savunma düşünce yapısı yeterli değildir. 

Sadece aldığımız önlemlere odaklanmak ve bunların işlerini doğru yaptıklarını varsaymak bilgi güvenliği açısından yapabileceğimiz ölümcül bir hata. Sistemlerimizi ne kadar koruyabildiğimizi anlamak, nerelerde iyileştirmeler yapmamız gerektiğini görmek ve, o ana kadar hiç aklımıza gelmemiş, saldırı vektörlerini belirlemek için saldırganların düşünce yapısını anlamalıyız. 

Benim gibilerin yaptığı çalışmalar kapsamında saldırı vektörlerini ortaya koyarak, kullanabilecek yöntemleri ve araçları kullanarak kurumsal ağ ve sistemlere sızmaya çalışmak kurumların mevcut güvenlik seviyesine bir saldırganın gözüyle bakmamıza imkan veriyor.



Comments